BLRR | Pudding [OneShot]
posted on 04 Feb 2012 20:40 by black-day in BLRRPudding
Rape x Rein [BL]
PG-15
ร่างผอมบางร่างหนึ่งนั่งกินลมชมวิวอยู่ข้างแม่น้ำสายเล็กภายในตัวเมืองที่ เงียบสงบ ลมเอื่อยพัดไล้หน้านวลของชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆที่ดูอ่อนเยาว์กว่าอายุแท้จริงมากนัก ในขณะที่มือเรียวยกขึ้นลูบขนนุ่มนิ่มของแมวน้อยบนตักอย่างทะนุถนอม เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหลัง... เสียงที่ทำให้เส้นเลือดตรงขมับเขาปวดตุบ ๆขึ้นมาทันที
"หวัดดีคร้าบบบบ คนสวยมานั่งถ่ายมิวสิควีดีโออะไรข้างแม่น้ำล่ะเนี่ย!?"
สิ้นคำถามที่ติดจะกวนโอ๊ย ร่างที่สูงน้อยกว่าชายหนุ่มหน้าหวานไม่กี่เซ็นก็หย่อนตัวลงข้าง ๆอย่างถือวิสาสะ รอยยิ้มทะเล้นเป็นเอกลักษณ์ถูกส่งมาให้โดยไม่สนใจใบหน้าบูดบึ้งของอีกฝ่าย แม้แต่น้อย
"ถ่ายมิวสิควีดีโอ ? นี่ตาถั่วหรือแกล้งโง่ครับ?- -"
คนอายุมากกว่าตอกหน้ากลับไป ทำเอาคนที่เพิ่งเข้ามาทักเบ้ปากอย่างหน้าเสีย
"หัดพูดจาดี ๆมั่งสิ ตัวเป็นผู้ใหญ่แล้วนา"
"เด็กดีน่ะ เค้าไม่มาทักผู้ใหญ่ด้วยประโยคแบบนั้นกันหรอก"
ทั้งสองเริ่มเปิดฉาก'จิกกัด'กันไปมาอย่างไม่ลดละ ...
"ต้องแบบไหนล่ะ? สวัสดีครับท่าน!! กระผมเรพเอง เจอกันอีกแล้วนะท่าน! หรือว่า คุณชายขอรับ! ผมมาให้รับใช้แล้วนะขอรับ!"
เด็กหนุ่มถอดหมวกของตัวเองออกมาเผยให้เห็นเส้นผมที่ถูกย้อมเป็นสีส้มแสบตา ก่อนจะวางหมวกนั้นทาบลงบนหน้าอก พร้อมแสดงท่าทางเลียนแบบคนใช้บ้านทรายทอง(?)เต็มที่ รีนกระตุกยิ้มฉบับคุณชายเล็กน้อยแล้วยังเอ่ยปากรับมุข จนขนาดเรพเองยังตกใจ
"หืม--- จะรับใช้ผมเหรอ? งั้นผมอยากกินพุดดิ้งที่อร่อยที่สุดในโลก หามาให้หน่อยสิ"
ชายหนุ่มหน้าหวานยืดตัว เงยหน้าเชิด ออกเสียงสั่งคล้ายสวมรอยเป็นคุณชายกลาง(?) ทำให้คนแสดงเป็น'คนใช้'ยิ่งฉีกยิ้มกว้าง
ดวงตาสีเข้มฉายแววบางอย่างที่ไม่น่าไว้ใจ เล่นเอาแมวน้อยบนตักรีนสะดุ้งโหยงจนขนลุกเกรียว ร่างของสัตว์ตัวจ้อยกระโจนข้ามหัวชายหนุ่มไป ทำให้ร่างบางหงายหลังล้มตึงไปกับพื้นหญ้า ส่วนเจ้าแมวตัวนั้นก็วิ่งหายลับไปทันที
"อะ โอ๊ย!"
ถึงจะมีหญ้ารองรับก็จริง แต่สำหรับคนที่ไม่'ถึก'อะไรมากมายอย่างเขาต้องร้องโอดโอยอย่างช่วยไม่ได้ เรพเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทุกท่วงท่าจึงเขยิบเข้ามาถามอาการคน ที่นอนแผ่อยู่บนพื้นด้วยความเป็นห่วง... แม้แววตาเป็นประกายนั่นจะไม่ได้สื่อถึงอะไรเช่นนั้นเลยก็เถอะ..
"เป็นอะไรรึเปล่าขอรับนายท่าน?"
ประโยคคำถามนั้นฟังดูดีผิดกับท่าทางในตอนนี้ของคนพูดอย่างสิ้นเชิง.... กะ ก็เล่นเอามือทั้งสองข้างกันทางไว้แบบนั้น แถมยังนั่งกึ่งคร่อมเขาอีกน่ะสิ!!
รีนรีบเสมองไปทางอื่นโดยไว แต่ก็หลบหน้าแดง ๆนั่นไม่พ้นสายตาของคน'ข้างบน'อยู่ดี
รีนรีบเสมองไปทางอื่นโดยไว แต่ก็หลบหน้าแดง ๆนั่นไม่พ้นสายตาของคน'ข้างบน'อยู่ดี
"........"
"เฮ้ย... ไม่ตอบแบบนี้แสดงว่าไม่เป็นไรใช่เปล่า??" เพราะความเงียบ เรพจึงเปลี่ยนแบบการสนทนาเป็นปกติเหมือนเดิม
"........"
"แง่งงง..."
เด็กหนุ่มแยกเขี้ยวเล็กน้อยเพราะหมั่นไส้คนข้างใต้ที่ไม่ยอมสบตาเสียที มือขวาจึงถูกเลื่อนขึ้นไปจับใบหน้าของรีนให้หันกลับมา
"เมื่อกี้อยากได้พุดดิ้งไม่ใช่เหรอ?"
"ห้ะ...อุ๊บบ!"
ไม่ปล่อยให้ฝ่ายตรงข้ามได้พูดจบ นิ้วเรียวยาวของเรพก็ยื่นเข้าไปอุดปากทันที ปลายนิ้วเรียวล้วงลึกเข้าไป ทั้งเขี่ยทั้งตวัดอยู่ในโพรงปากของร่างบาง ส่งผลให้มีเสียงครางเบา ๆออกมาอย่างห้ามไม่ได้จนใบหน้าหวานแดงก่ำ
"อะ..อืออออ"
หนึ่งนิ้ว.. แล้วเพิ่มเป็นสองนิ้ว
"ฮ..ฮ้าาา...อะ.."
เหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ออก เรี่ยวแรงที่ไม่ค่อยจะมีอยู่ก็ขัดขืนอะไรไม่ได้ เพียงแค่บิดซ้ายบิดขวาไปมาอย่างไม่มีทางหนี
สองนิ้วเรียวหยอกล้อกับลิ้นชื้นของร่างบาง ลากไปตามพื้นผิวอุ่นสากก่อนจะถอนนิ้วออกอย่างอ้อยอิ่ง..
ของเหลวสีใสหนืดเหนียวยืดย้อยอยู่ระหว่างสองนิ้ว แล้วไหลหยดลงบนแก้มขาวที่ถูกแต้มด้วยอารมณ์บางอย่างจนแดงเถือก
"นี่แหละพุดดิ้งที่อร่อยที่สุดในโลก เป็นไงบ้างครับ"
"ฮึก...แฮ่ก แฮ่ก.."
แผ่นอกบางภายใต้เสื้อไหมพรมกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจของเจ้าของ พอตั้งสติได้ สองมือก็ผลักคนตรงหน้าออกพร้อมกับยันตัวขึ้นนั่งทันที
"เจ้าบ้า!!! ผมจะกลับบ้านแล้ว!! อย่าตามมานะ!"
ร่างบางหยัดตัวลุกขึ้นแล้วออกหันหลังวิ่งไปแบบไม่คิดชีวิตทั้ง ๆที่หน้าแดงอยู่แบบนั้น ทิ้งให้เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนนั่งมองตามหลังเหมือนหมาหงอยอยู่คนเดียว
"อ้าว.. ไปซะละ" พึมพำเบา ๆกับตัวเอง แต่แล้วหางตาก็เหลือบไปเห็นแมวน้อยตัวเมื่อครู่เดินมาใกล้ ๆ
มือเพรียวจึงยกขึ้นขยี้ขนนุ่มของมันเบา ๆ
"แบบนี้ต้องขอบคุณแกใช่มั้ยเนี่ย? ฮะ ๆ"
fin.
++++++++++
ฟิคสั้นที่แต่งไว้นานมากแล้ว
เอาลงบล็อคหลักไปทีนึงตอนวันเกิดเรพ เลยลงอีกทีที่นี่ /ดูย้ำคิดย้ำทำจัง ฮาาา
haru
